Australië II week 1

Hi allemaal!

Sinds 21 februari ben ik weer veilig terug op Nederlandse bodem. Op 4 maart had ik een vlucht naar Azië, maar het voelde niet goed om daar naartoe te reizen vanwege het corona virus, dat daar al actief was. Het was toen een lastige beslissing om niet te gaan, maar naar je gevoel luisteren is dan vaak wel de beste oplossing. Nu een paar weken later ben ik meer dan opgelucht dat ik niet ben gegaan.
Terug in Nederland, dat is even wennen. En nu juist extra veel thuis. Ik probeer iets vaker een korte blog met foto’s te plaatsen, zodat we nog eens kunnen wegdromen met een ander uitzicht dan die van je tuin ;-).

Australië. Opnieuw was ik vele malen sprakeloos door de schoonheid van de natuur. De uitgestrektheid van het land. De kleuren van de aarde en de hoeveelheid wildlife. Dit keer niet backpacken met de bus en in hostels slapen, maar de backpack in de campervan leggen en slapen in de campervan op campings. Een hele nieuwe ervaring en voor Australië naar mijn mening de beste manier om het land te ontdekken.

Week 1 Perth, de Coral Coast en wildlife
We bezoeken: Perth, Kalbarri NP, Denham, The Pinnacles NP en Yanchep NP.

*Vanaf Berlijn via Singapore naar Perth. Ik wel, maar mijn backpack niet. Nadat ik nog nooit bagage heb gemist tijdens al mijn voorgaande reizen in derdewereldlanden overkomt het me toch (of eindelijk), in een Westers land. Ironisch is het wel.
Tip: schone onderbroek en sokken in je handbagage meenemen.

*Wanneer je besluit met een campervan rond te gaan rijden, weet dan ook dat het warm kan zijn buiten. Heel warm. Zo warm dat de airco aanzetten geen nut heeft. En dat je door de warmte sneller in slaap valt. Als ik niet reed, dan sliep ik meestal in de bijrijdersstoel. Je moet ergens energie bijtanken. Totdat we in Kalbarri NP reden. Geen auto te bekennen. Geen tankstation. Geen water. Wel zon. En een strakblauwe lucht. Kalbarri NP heeft een semi woestijn achtige omgeving. Weids, want vanaf de ‘ingang’ is het nog even 40 km door dit gebied rijden voordat we bij het uitzichtpunt komen. Daar wel wat andere toeristen gezien. Er is geen wildlife te bekennen, die slapen ook allemaal vanwege de hitte. We zien wel overal borden naast de weg staan met het welbekende ‘pas op kangaroes’ teken. Maar zolang wij die niet zien geloof mijn moeder er in ieder geval niet in dat ze hier echt zijn. Totdat ik dus op die bijrijdersstoel met een scheef oog zit in te kakken, maar mijn ogen toch nog iets ongewoons uit de berm zien steken. Oren. Dat moet een kangaroe zijn! (Heb dus nog niet zulke slechte ogen, in ieder geval bij daglicht) Zo rustig mogelijk (in zoverre dat gaat als je 80km/h rijdt) rijden we de kangaroes voorbij en parkeren de campervan in de berm. Ik spring uit de auto, grijp mijn camera..snel!.. want zij beginnen ook te springen, weg te springen weliswaar, in de bosjes. Gelukkig heb ik een paar shots kunnen maken van deze o zo gave dieren. Wij straalden van oor tot oor, want dit is pas onze tweede dag buiten de stad en zeker 1 van de vetste dingen die je in Australië in het wild kunt zien.
Leermoment: altijd je camera binnen handbereik houden. Hetgeen waarop je het meest hoopt gebeurd altijd op een onverwacht moment.

*Lange afstanden rijden en tanken met een campervan. Dat is geen probleem. De literinhoud van de tank daarentegen wel. Dit tankmetertje op het dashbord heeft de nare gewoonte om pas op de helft te staan bij het rijden van 150km. Dan ga ik er vanuit dat ik ongeveer 300km met een volle tank kan rijden (ramen open, geen airco of radio, alleen stroom voor de telefoon voor navigatie). De af te leggen afstand in dit verhaal: tot het eerstvolgende tankstation: 130km. Ik denk dat we dat nog halen. Dus wij op weg. Maar na 60km is het tankmetertje onder 1/4 gezakt. Nu zijn we vlakbij een afslag van een resort met een tankstation, nog 6km. We besluiten de afslag te nemen omdat 60km terugrijden ook kantje boord is. Eenmaal bij het ‘resort’ aangekomen is er niemand. Wel een tankstation, maar zodra ik wil tanken blijkt er een slot op te zitten. Dan denk je dus dat de ergste nachtmerrie waarheid wordt. Op de deur van de receptie hangt een briefje met: we zijn er tijdelijk niet. Zonder telefoonnummer. Niet dat dat had uitgemaakt want ik heb hier verrassend genoeg wederom geen bereik. Dus wat doe je dan? Juist ja het hele terrein met alle gebouwen erbij afstruinen totdat je de persoon met de sleutel van het tankstation vindt. Die vonden we na 1,5 uur, jammer dat we die ochtend om 05.30u waren opgestaan om vroeg te kunnen vertrekken…
Moraal van het verhaal: zorg goed voor je voertuig, aangezien je daar 100% afhankelijk van bent tijdens een roadtrip. Blijf kalm in crisissituaties en altijd met een volle tank de camping verlaten…

*Vorig jaar vierden we oud en nieuw in Mexico, wat erop neerkwam dat we om 00.30u gingen slapen! Er was niets te doen. Dit jaar Australië, maar ook op deze plek, een camping aan de westkust, was niets te beleven. Wij lagen al om 21.00u in bed! Zo merk je dat je een heel ander ritme hebt tijdens de feestdagen dan in Nederland. En eigenlijk vonden we dit ook wel prima zo, lekker rustig én lekker warm.

*Australië heeft zo ontzettend veel (bijzondere soorten) wildlife, zoals de kookaburra (ijsvogel), emu, koala, kangaroe, roze kaketoes, bizar veel vogelsoorten, (en spinnen en slangen), krokodillen. Ik hoop nog ooit terug te komen om de platyphus en de tasmaanse duivel te kunnen spotten!

Tot de volgende blog!

Om iets nieuws uit te proberen zie je hieronder een slideshow van 13 foto’s.

Deze diashow vereist JavaScript.

4 gedachtes over “Australië II week 1

  1. Mooi Valerie en zo te zien heel comfortabel en gezellig. En wat een mooie foto’s! Je bent aardig dichtbij gekomen om de kangoeroe-foto’s zo te kunnen maken🦘🦘
    Een verkorte blog is wel overzichtelijk voor ons lezers. We hoeven dan niet zo veel te onthouden🤓🙈
    En in deze tijd hebben we weer eens wat anders te lezen dan “Corona nieuws”.🤩
    Tot het volgende blog, of AH…… 🙋🏻‍♂️🙋🏻‍♀️

    Geliked door 1 persoon

    1. Zolang je rechtop in bed kunt zitten is de campervan comfortabel😆
      Die foto’s van de kangaroes zijn ingezoomd met de camera! Anders waren ze allang weggesprongen☺️
      Ja he, even iets vrolijks tussendoor om te lezen😃
      Tot snel!!🌟🙋🏽‍♀️

      Like

  2. Gave foto’s van die wegen, dat is ook het beeld dat je voor je hebt, kilometers langs wegen zonder dat je iets of iemand ziet. Wel heel spannend met dat tanken, echt een nachtmerrie! Had je geen jerrycan met benzine? Gelukkig is het goed afgelopen! Ben benieuwd naar de rest van de verhalen!

    Liefs Lizanne

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s