Indonesië: Flores

Ik heb een waanzinnige reis gehad op Flores, vol met hoogte- en dieptepunten. Ik dacht dat dit eiland grotendeels Katholiek was, maar dit bleek lang niet overal het geval te zijn. De gebieden rondom Riung en Labuan Bajo zijn Islamitisch. Men spreekt naast het nationale Bahasa Indonesia in elk dorp een eigen traditionele taal (vergelijkbaar met Fries en Nederlands). De gastvrijheid van de mensen heeft me positief verrast, evenals het enorme aanstaren met open mond en hoofden die 180 graden waren gedraaid als ik voorbij kwam. Het gaf me het gevoel alsof ik van een andere planeet kwam. Dit toont wel aan dat ze op veel delen van dit eiland nog helemaal niet gewend zijn aan toeristen. Dit maakte het reizen hier juist ook weer mooi, want stranden voor jezelf, veel contact met locals en weinig toeristen blijft een onvergetelijke ervaring. Ik heb volop genoten, maar was ook erg blij om eindelijk naar een ander land te gaan, want gek werd ik wel van alle mannen (zowel positief als negatief zoals je hieronder zult lezen)! Het enige wat ik mis is de ontzettend lekkere keuken :-).

Maumere 5 juni – 9 juni 2018 (Dag 305 t/m 309)
De reis om hier te komen: Nadat ik afscheid van mama had genomen op Singapore Airport vloog ik naar Bali (2,5 uur). Vanaf Bali vloog ik naar Maumere (1 uur) om vervolgens nog 10 minuten achterop de scooter te zitten naar de homestay.
Gezien en gedaan: Ik heb Mt. Egon beklommen, een klim van in totaal 4 uur. Onderweg kwam ik vijf mensen tegen, maar de top had ik voor mij alleen. Het uitzicht in de krater (die flink rookte) was adembenemend. Ik ben naar Koka Beach gereden (2,5 uur heen, 2 uur terug) wat een strand is met twee baaien, ontzettend helder water en wederom maar drie andere toeristen (die al na een uurtje vertrokken). Ik heb vis gegeten met kindjes die de vis hadden gevangen en heb met ze gezwommen. Wat was dat een mooie stranddag. Elke avond at ik ayam lalapan (deep fried chicken) en o zo lekker! En ze hadden natuurlijk ook gebakken bananen met chocola en kaas (beste combinatie ever).
Wat was mooi? De krater van Mt Egon en het onbeschrijflijk mooie Koka Beach.
Wat viel tegen? Soms is het wegdek ontzettend slecht, oppassen dus met scooter rijden.
Slapen: Pantai Paris Homestay, een slaapzaal voor 7 personen.
Tweede bezoek waard? Nee.

Moni 9 juni – 12 juni 2018 (Dag 309 t/m 312)
De reis om hier te komen: Vanaf Maumere 6 uur met een lokale bus (een bumpy ride, veel kinderen moesten overgeven, een kindje van 3 jaar kreeg het voor elkaar om over mijn broek te kotsen…always keep on smiling) die onderweg bij elke markt stopte zodat mensen hun inkopen konden doen en vervolgens weer verder konden reizen.
Gezien en gedaan: Ik ben een ochtend naar twee watervallen gelopen, heb een dag een scooter gehuurd en ben naar traditionele dorpen (Wolojita en Nggela) gereden om een sarong te kopen en heb Kelimutu (drie kratermeren zo ongeveer naast elkaar) bezocht in de vroege ochtend. Het duurde even voordat de meren zichtbaar waren door de flinke bewolking, maar na 1,5 uur wachten werd ik beloond op een fantastisch uitzicht! Happy me. Mopi’s Place is een bekend café in dit kleine bergdorpje. Elke avond speelde de eigenaar van mijn guesthouse daar muziek. Ik ben ook een avondje gaan kijken en werd uitgenodigd aan de tafel met zijn vrienden. Ze bestelden een karaf arak (lokaal gestookte drank) dat wordt geserveerd met één glas. De bedoeling is dat je omstebeurt een shotje achterover gooit en het dan weer vult voor degene die naast je zit. Samen drinken dus, maar als je niet snel genoeg drinkt kunnen de anderen ook niet drinken dus er ligt wel enige druk op om door te drinken….
Wat was mooi? Kelimutu!
Wat viel tegen? De kou ’s nachts, tja dat heb je met bergdorpen.
Slapen: Legend Guesthouse, 2 pers kamer met gedeelde badkamer, maar ik was de enige gast dus had de badkamer voor mezelf. Uit de douche kwam koud water en dat is normaal niet zo erg, maar wel als je in een bergdorpje zit, want dan is het water dus IJSkoud! De familie waarbij ik verbleef kookte elke dag ontbijt en avondeten voor mij, heel bijzonder om het leven van de familie van zo dichtbij mee te maken.
Tweede bezoek waard? Nee. (Hoe traditioneler de dorpen, hoe meer je moet oppassen voor de mannen. Eentje had me geholpen om bij een afgelegen dorp te komen met zijn motor, omdat mijn scooterbanden te klein waren voor de slechte weg. Hij was normaal, vriendelijk. Toen we terug waren en ik mijn scooter pakte om weg te gaan pakte hij mijn handen en zei ‘nice to meet you bla bla’ dat is normaal hier, maar toen wilde hij een kus en dat wilde ik niet. Toen greep hij mijn armen strakker vast en ervaarde ik de eerste keer van mezelf onveilig voelen in Azië. Ik draaide mijn hoofd weg en deed alsof er niks aan de hand was en ben toen weggegaan met het smoesje dat ik voor het donker terug wilde zijn. Geen fijne ervaring dus)

Riung/Baowai 12 juni – 15 juni 2018 (Dag 312 t/m 315)
De reis om hier te komen: Vanaf Moni met de lokale bus in ongeveer 3 uur naar Ende. Daar 2,5 uur gewacht om vervolgens weer 4 uur in de lokale bus naar Riung te zitten.
Gezien en gedaan: Samen met vier Fransen (die ik overigens al in Maumere had ontmoet, weer tegenkwam in Moni en in de bus naar Riung) hebben we een 17-islands tour gedaan. We bezochten de flying foxes (die echt heel groot zijn), twee snorkelplekken en een strand dat alleen bestond in mijn dromen. ZO MOOI. Ik kan het niet beschrijven, je moet er zijn geweest. Gelukkig ligt het zo afgelegen zodat het niet door heel veel mensen wordt bezocht en het toch nog een beetje bewaard blijft. 15 juni begon het suikerfeest en samen met de Fransen werd ik uitgenodigd bij de familie (in Baowai) van de manager van het guesthouse. Daar reden we dus 14 juni met de auto naartoe om vervolgens ’s avonds al een uitgebreid buffet voorgeschoteld te krijgen. Hierna gingen we naar de rest van de familie waar natuurlijk het WK voetbal werd gekeken. We bleven één nachtje en de volgende dag om 11 uur kregen we weer mega veel eten voorgeschoteld mét de hele familie erbij, en dit alles vond plaats op de grond in huis. Na het eten werd er gekaart. Het voelde meer als oud en nieuw. Heel bijzonder dus om het suikerfeest te vieren hier in Indonesië!
Wat was mooi? Het afgelegen strand.
Wat viel tegen? De manager die ons had uitgenodigd vroeg of ik langer wilde blijven zodat hij mij beter kon leren kennen, maar daar had ik totaal geen trek in, meneer is 39! Voelde me niet altijd op mijn gemak en was heel blij dat ik samen met de Fransen was. Tot een week na mijn vertrek heeft hij nog elke dag gevraagd wanneer ik terugkom…
Slapen: Nirvana Guesthouse en één nacht bij de locals thuis in Baowai.
Tweede bezoek waard? Nee.

Bajawa 15 juni – 19 juni 2018 (Dag 315 t/m 319)
De reis om hier te komen: Samen met de Fransen vanaf Baowai naar Bena gereden, een traditioneel dorp. Daarna werden we samen bij ons Guesthouse in Bajawa afgezet, in totaal ongeveer 5 uur rijden.
Gezien en gedaan: Ik heb een dag een scooter gehuurd en ben in de omgeving naar een waterval (air terjun Ogi), een kratermeer Wawomudha (incl. hike van twee uur), traditioneel dorp Gurusina en Malanage Hot Springs gegaan. Ik werd vergezeld door een jongen die bij het Guesthouse werkt en zichzelf Marshall noemt (Eminem-fan). Heb veel gelachen met hem en ben benoemd tot zijn sister from another mister. Verder heb ik een nacht en dag Mt. Inerie beklommen. De gids kwam me om 02.30u ophalen en om 03.00u begonnen we aan de klim. Om 05.40u kwamen we aan op de top. WAUW wat een uitzicht!!!!! Je zag een groot deel van Flores, een andere vulkaan en zelfs het eiland Sumba. We hadden geluk met zulk goed zicht. We hebben enige tijd op de top doorgebracht om de zonsopkomst te zien. De weg naar beneden duurde een stuk langer, namelijk vier uur. Dit kenmerkt meteen de moeilijkheidsgraad van de berg, want er liggen alleen maar losse stenen, kiezels, grind. Naar beneden lopen moet je dus erg voorzichtig doen (ik was echt bang een landverschuiving te veroorzaken).
Wat was mooi? Het uitzicht vanaf de top van Mt. Inerie.
Wat viel tegen? Het is hier echt koud als de zon onder is.
Slapen: Madja Edelweis Homestay (enige plek met wifi naast Labuan Bajo).
Tweede bezoek waard? Nee.

Ruteng 19 juni – 22 juni 2018 (Dag 319 t/m 322)
De reis om hier te komen: Vanaf Bajawa 6,5 uur met de lokale bus, incl. een stop voor een lunch.
Gezien en gedaan: Ik ben tijdens mijn reis op Flores begonnen met de Harry Potter serie, dus daar heb ik hier wat tijd aan besteed. Het regende immers elke middag erg hard. Ik heb een ochtend een scooter gehuurd om naar de spinnenweb rijstvelden (17 km ten westen van Ruteng) te rijden. Ze zagen er mooi uit, maar het was helaas niet het beste seizoen om ze te bezoeken want de rijst was al geoogst.
Wat was mooi? De scooterrit, het uitzicht vanaf de homestay en de ontzettende lieve vrouw van de homestay die heerlijk kan koken.
Wat viel tegen? De regen elke de middag.
Slapen: Hobbit Hill Homestay, 2 pers kamer met eigen badkamer en terras met uitzicht!
Tweede bezoek waard? Nee.

Labuan Bajo 22 juni – 30 juni 2018 (Dag 322 t/m 330)
De reis om hier te komen: Vanaf Ruteng 5,5 uur met de lokale bus die me voor mijn hostel afzette.
Gezien en gedaan: Samen met een meisje uit Nederland (Kirsten) die ik op Sumatra had ontmoet ben ik een dag naar het strand geweest en zijn we op de scooter naar Cunca Walang gegaan. Een mooie, maar zeer afgelegen plek. Vervolgens had ik een liveaboard geboekt, dat wil zeggen 4d/3n op een boot duiken en diverse trekkingen maken in Komodo NP. Na drie uur varen brak een onderdeel in de motor af waardoor we op een monteur moesten wachten. Die kwam pas vijf uur later en kon het natuurlijk niet maken, waardoor de hele trip werd gecancelled en we door de daily boot terug werden gesleept naar de haven. We zochten samen met de duikschool naar een oplossing die erop neerkwam dat we twee nachten op de boot (weliswaar in de haven) sliepen, één dag in Komono Noord en één dag in Komodo Centraal gingen duiken. De derde dag besloten we met onze groep een fast boat te huren die ons naar Rinca kon brengen voor een trekking met de Komodo dragons. Dit was fantastisch, man man wat zijn dat voor draken/halve krokodillen!! Heel vet. Vervolgens bezochten we Pink Beach op Padar Island, wat echt één van mijn hoogtepunten tijdens mijn hele reis is. Niemand daar, de zee zo tropisch blauw als je je maar kunt voorstellen en het strand gewoon roze! Niet een beetje, maar echt écht roze. Vervolgens gingen we naar het uitzichtpunt waar Padar Island zo bekend om staat, maar dan om de zonsondergang te kunnen zien. Het was een kleine hike naar de top, maar dan word je ook op een prachtig uitzicht beloond. Het was een geweldige dag. De volgende dag zou ik naar Bali vliegen, maar helaas werd deze vlucht gecancelled door de uitbarsting van Mt. Agung op Bali. Samen met Kirsten liep ik naar het vliegveld voor meer informatie. We liepen langs een moskee waar twee jongens buiten stonden en een high five wilden geven. Ik gaf een high five maar in plaats daarvan greep hij naar mijn borst!!!! Dat facking kut kind van nog geen 12 in zijn moslim jurk met zijn hoedje op GRRR ik was zo boos en begon te schreeuwen waarop dat kind lachend wegrende. Natuurlijk kon ik hem niet meer vinden, maar wat verschrikkelijk als zo’n kind al zoiets doet, op die leeftijd. Ik was er echt helemaal klaar mee en wilde zo snel mogelijk weg uit deze plaats. Vervolgens duurde het ongeveer 5 uur om mijn geld van mijn vlucht in cash terug te krijgen, waar nog 20% service charge in mindering op werd gebracht (les: vlieg nooit met NAM Air). Nog een verschrikking erbij dus vandaag.
Wat was mooi? Het duiken (ik zag manta’s, een eagle ray, heel veel grote schildpadden, pygmee zeepaardjes, sweet lips, tonijn, giant moray eal, heel veel white tip reef sharks, cuttlefish, blue-spotted stingrays en een bubblecoral pipefish (zeldzaam!!)) en zoveel meer, Rinca en Padar Island zijn werkelijk zo fantastisch.
Wat viel tegen? Het stomme kind bij de moskee, de mannen die je na één gesprek al leuk vinden, je wordt er nogal moe van.
Slapen: Bajo Nature Backpackers, slaapzaal incl. ontbijt. Goed en fijn hostel! Leuk dakterras.
Tweede bezoek waard? Voor het duiken ja, maar voor de rest nee.

Reis overland van Flores naar Bali Airport 30 juni – 2 juli 2018 (Dag 330 t/m 332)
De reis om hier te komen: Ik besloot om overland te reizen naar Bali, zodat ik zeker weet dat ik daar aankom, want stel dat de vulkaan nog eens uitbarst, dan zit ik over drie dagen nog vast in Labuan Bajo, iets wat ik absoluut niet wilde. Zo begon dus zaterdagochtend 30 juni om 06.45u mijn reis naar Bali, waar ik na twee keer een kapotte bus, een uitnodiging bij mensen thuis om op de nieuwe bus te wachten en zelfs een bed om uit te rusten aangeboden kreeg (van diepte- naar hoogtepunt), drie overtochten met de boot, grab motortaxi rit, lokale busrit (met een plek op het dak) en vele kilometers verder zondag 1 juli om 20.30u in Padangbai, Bali aankwam. Daar vond ik een fijn hostel met een warme douche en heb daar als een blok beton geslapen, wat niet gek is na 36 uur reizen denk ik haha! De volgende dag maandag 2 juli ben ik naar het vliegveld gegaan en kon ik mijn vlucht gelukkig gratis wijzigen. Ik vloog die avond nog naar mijn volgende bestemming. Eindelijk!!
Slapen: Fat Barracuda Hostel, slaapzaal incl. ontbijt.
Tweede bezoek waard? Als je graag minimaal 36 uur reist (kan ook langer, je weet het nooit hier in Azië), zeker doen!

9 gedachtes over “Indonesië: Flores

  1. Hoe Valerie,
    Ondanks de dagelijkse aanrandingen😒gaat het toch nog goed met je. Niet altijd allleen maar goeie ervaringen maar je gaat er goed mee om en je staat je vrouwtje en laat je niet uit het veld slaan.
    Ja en de reizen overal naar toe gaat ook niet zonder slag of stoot maar door je ervaringen maak je er toch maar wat van. Gelukkig zijn er ook vele leuke dingen waar je van geniet en kom je leuke en hartelijke mensen tegen.
    Ga gezellig verder en geniet nog zolang als je kan. Voor je het weet is er een jaar voorbij en kom je weer terug naar Nederland .
    Groetjes van ons💕xxx

    Geliked door 1 persoon

  2. Ha Valerie, tja dat is niet leuk al die grijpgrage mannen! en dan ook nog nota bene zo’n snotjoch!
    Zij denken, jonge vrouw, alleen op pad, hebben die kip. Mooi niet dus, want je laat je niet kisten!
    Het is wel heel bijzonder dat roze strand. Dat moet je eigenlijk in levende lijve zien.👌🏻😯
    Prachtige foto’s zien we weer voorbij komen.👍🏼En al de verschillende bordjes met steeds weer een ander lokaal gerecht. 😋Genieten.
    Maar goed dat je wat dikkere kleding mee hebt, want bovenop de Mt Inerie heb je je aardig goed ingepakt. En daarna in een koude douche?!!
    Al met al weer veel beleefd, minder leuke maar zeker ook hele mooie dingen.
    Geniet er van en pas op jezelf!
    Groetjes vanuit een zonnig en warm Nederland,
    Jos en Jos Megens

    Geliked door 1 persoon

    1. Na Mount Inerie had ik gelukkig een warme douche voor 3 min, daarna weer koud water!😅 En de jas had ik mogen lenen van een local dus daar was ik ontzettend blij mee smile😊

      Like

  3. Hahaha ja 36 uur reizen klinkt fantastisch🤣
    Inderdaad veel hoogte en dieptepunten! Gelukkig is alles met een sisser afgelopen, maar het is heel kut dat je jezelf onveilig hebt gevoeld. Genoeg afstand houden van die mannen daar!!! De omgang met vrouwen is daar toch heel anders dan in Nederland..
    Gelukkig qua natuur weer ongelooflijk mooie dingen gezien😍😍👌 Leuk om zo nog een beetje mee te genieten. Doordat ik je heb opgezocht kan ik iets beter voorstellen hoe het daar is. Soms ben ik heel jaloers op je, maar niet als ik lees dat je weer zware hikes en beklimmingen hebt gemaakt, want pfoeee😅😅 Geniet nog lekker van je reis en hopelijk kunnen we snel weer even bellen. I Miss you girl❤️

    Geliked door 1 persoon

  4. Lieve nicht, want een bijzondere verhalen en avonturen maak jij mee! De fotos zijn zo gaaf. Jill is nu zelf vaak een vleermuis op het klimrek, gaat ze ook echt hangen… Ik ga haar die foto laten zien. Denk aan jou! Geniet en blijf goed uitkijken. De negatieve ervaringen maken je ook weer scherp😘

    Geliked door 1 persoon

  5. Hoi Valerie, tjonge wat een verhaal, mooie foto’s weer en weet je al wanneer je terugkomt, ik ben al(lang) weer terug, je weet wel dat werk he😉

    Like

  6. Ha Valerie, ik lees dat je thuis bent maar niet lang meer. ? 🤷🏻‍♀️
    Ik heb denk ik iets gemist🙈😱
    Ga je nog verder reizen?
    Een fijne tijd in ons kleine landje (haha) en succes met alles wat op je programma staat😉😄.

    Groetjes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s