Indonesië: Sumatra

Sumatra, je was een prachtig avontuur. Indonesië is echt één van mijn favoriete landen die ik tijdens mijn reis door Azië heb bezocht. Mama kwam me weer opzoeken en samen hebben we vier weken rondgereisd. Sumatra is zo veelzijdig. In West-Sumatra vind je de lekkerste keuken, namelijk Padang cuisine. De hele tafel wordt volgezet met eten en je betaalt alleen hetgeen wat je eet. Een soort Aziatische tapas dus. Soms is het eten wel erg pittig dus dat was even oppassen. Het meeste avontuur vonden we in Noord-Sumatra, waar we de vulkaan Sibayak beklommen en een tweedaagse jungletrekking maakten. Een nacht in de jungle slapen is een onvergetelijke ervaring. Ik wist dat ik slecht zou slapen, maar ik heb bijna niet geslapen! De redenen lees je hieronder ;-). We genoten van de onderwaterwereld in Aceh. Kortom we hebben zoveel verschillende dingen gezien en gedaan; zie de foto’s hieronder! :-). P.s. de omslagfoto is niet heel duidelijk, maar het is voor mij een bijzondere foto, omdat we in de regen deze wilde orang oetangs zagen die in een boom recht boven onze tent zaten. Magisch moment, vooral omdat je ze zag denken net zoals mensen: stomme regen!

Padang 7 mei – 10 mei 2018 (Dag 276 t/m 279)
De reis om hier te komen: 
Vanaf Singapore was het een uurtje vliegen. Het bijzondere aan deze vlucht was dat we maar met ongeveer 10 mensen in een Boeing-777 zaten!! We voelden ons echte VIP’ers.
Gezien en gedaan: 
We hebben een dag rondgelopen in de stad op zoek naar oud Hollandse gebouwen. Die vonden we, maar het was niet heel speciaal. We zagen meerdere keren een hele mooie zonsondergang, hebben bij allerlei lokale tentjes saté met rijst gegeten en vonden een warung waar ze martabak verkochten! Dit is een dikke luchtige pannenkoek en is een dessert of lekkernij. Ik vind ‘m het lekkerst met banaan en als kers op de taart smeren ze er ook boter op dat natuurlijk smelt door de hitte. Om te vingers bij af te likken! Vervolgens zijn we een dag met een auto en chauffeur op pad geweest. Als eerste zijn hebben we een hike van ongeveer 30 minuten gemaakt naar een waterval met drie verdiepingen. Dit was de eerste keer dat mama in de jungle liep, wat betekent dat het zweet uit je hele lichaam stroomt, je meer over boomwortels loopt dan over een werkelijk pad, de bladeren groter dan je hoofd zijn en het glad en modderig is, want zo is dat nou eenmaal in de jungle. De volgende stop (hier wilde ik per sé naartoe) is een bijzondere, want we lopen over een brug (Jembatan Akar) die is ontstaan doordat twee bomen zich met elkaar hebben verstrengeld. Tegenwoordig is de brug verstevigd voor de veiligheid, maar het geeft een bizar aanzicht! Vervolgens bezoeken we een tweede waterval, waar we worden overvallen door lokale vrouwen en kinderen die allemaal met ons op de foto willen. Na de shoot bezoeken we de waterval, hij is mooi en anders dan de eerste, maar niet onze favoriet. We gaan Padang cuisine lunchen bij een lokale warung en als je een chauffeur voor een dag huurt betaal je ook voor hem. De tafel kwam dus voor drie personen bomvol te staan en schrik niet (dat deed ik wel) want ik hoefde maar 45.000 idr af te rekenen, wat omgerekend ongeveer €3 is. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Onze volgende stop is de zonsondergang vanaf de heuvels die achter Padang liggen. Ook hier zien we loslopende kippen, katten die de liefde bedrijven en locals willen weer met ons op de foto. Het was een prachtige dag en ’s avonds gaan wij weer op zoek naar saté!
Wat was mooi? 
Jembatan Akar vond ik het mooist. Het is net een kunstwerk.
Wat viel tegen? We moesten even wennen aan de moskee met een imam die al om 05.00u begint met stukken uit de Koran te ‘zingen’.
Slapen: 
Yani Homestay, een tweepersoonskamer met airco. Het bed is zo groot dat er wel 4 mensen in passen haha.
Tweede bezoek waard? 
Het is zeker een leuke stad voor een paar dagen met onwijs lieve mensen, maar ik heb het daar wel gezien.

Harau Valley 10 mei – 13 mei 2018 (Dag 279 t/m 282)
De reis om hier te komen: 
Vanaf onze homestay nemen we een grabtaxi naar de bushalte. Daar stappen we in een lokaal busje die ons als een malle na 5 uur rijden bij een kruispunt afgooit. Vanaf dat kruispunt brengt een becak (motortaxi) ons (we zijn met z’n drieën op dat moment) in ongeveer 30 minuten naar onze accommodatie in Harau Valley.
Gezien en gedaan: 
We kwamen in het begin van de middag aan en besloten om een wandeling door de rijstvelden te maken. Harau Valley staat bekend om zijn enorme rotswanden en rijstvelden (óveral!). Ik heb al enige ervaring opgedaan in Laos wat betreft ‘wandelen door de rijstvelden’, maar deze paadjes waren nog zompiger. Dit resulteerde in een klein avontuur, want natuurlijk gleed ik uit op mijn teenslippers en binnen 2 seconden was één teenslipper zomaar verdwenen in het vredige rijstveld. Mama ging nog woelen in de modder, maar er was geen spoor te bekennen van mijn muiltje. Gewoon zomaar opgeslokt door de natuur (oké niet helemaal natuur want de rijstvelden zijn natuurlijk door mensen gemaakt), maar wel bizar. Wel meteen een moddermasker rijker én een prachtige foto, want deze slippers hebben mij tijdens de afgelopen maanden op geweldige plekken gebracht. We hebben ook een dag een jungletrekking gemaakt naar de top van die rotswanden zodat we van een adembenemend uitzicht konden genieten over de rijstvelden in de vallei. We zijn ook nog naar een grot en waterval geweest en hebben in lianen geschommeld. Tijdens de hike hebben we cacao geproefd vers van de cacaoboom, passiefruit vers van de passiefruit struik, kaneel, suikerriet, rode en groene pepers (niet geproefd hoor ;-)), koffiebonen en kardemom. Geweldig dat alles daar in het wild groeit.
Wat was mooi? 
Het uitzicht over de rijstvelden. 
Wat viel tegen? 
Misschien de moskee in de verte waar om 05.00u al teveel geluid uit kwam.
Slapen: 
Abdi Homestay, een eigen bungalow met bamboo douche en een waanzinnig uitzicht over de rijstvelden.
Tweede bezoek waard? 
Ja, een fantastische plek als je op zoek bent naar rust.

Bukittinggi 13 mei – 16 mei 2018 (Dag 282 t/m 285)
De reis om hier te komen: 
Vanaf Harau Valley was dit een rit van 1,5 uur met de auto.
Gezien en gedaan: 
Als eerste zijn we ’s avonds naar de clock tower gegaan op het plein in het centrum. Daar worden we door zoveel mensen aangesproken om op de foto te gaan dat we bijna worden belaagd. Het zijn vooral jongeren die het wel interessant vinden om met ons op de foto te gaan. We hebben in ieder geval veel gelachen, want ze bedanken je meerdere keren, alsof je een beroemdheid bent ghehe. We zijn naar het Batang Palupuh Nature Conservation Centre gegaan om de rafflesia in bloei te zien. Deze bloem zag ik ook samen met Lizanne op Borneo, maar mama had de bloem nog niet gezien dus we gaan op avontuur, op zoek naar de rafflesia! Na een jungletocht van 1 uur met gids komen we aan bij de bloem. EN het blijken er twee te zijn, VOL in bloei!! Wohohowowowooh! Ze zijn groot, de diameter is ongeveer 70 cm en de kleur is knalrood. Wat zijn ze prachtig, dit is perfectie! We zijn er ongeveer 30 minuten bij geweest, want ik kon er geen genoeg van krijgen. ’s Middags hebben we over de markt gelopen die verschrikkelijk groot is. We hebben ook een dag een scooter gehuurd en zijn naar Lake Maninjau gereden. Dit was een lange rit en het was vrij bewolkt toen we de eerste glimpen van het meer opvingen. Na 44 (scherpe) bochten (de bochten zijn genummerd) komen we bij het meer aan en besluiten we een rondje om het meer te rijden. Het meer is echter 8 km breed en 17 km lang dus dat was een lange rit! We hebben meer dan 3 uur door kleine dorpjes gereden. Het meer zelf vonden we uiteindelijk niet zo bijzonder. Op de terugweg zijn we naar de massage bij locals gegaan. Dit werd een hele bijzondere ervaring, want we moesten buiten in de rij wachten. De massage duurt 30 minuten krijgen we te horen en dit klinkt kort voor ons, maar aangezien niemand Engels kan en we dit met handen en voeten werk hebben ontfutseld laten we het maar op ons afkomen. Mama en ik kunnen tegelijk naar binnen. Eén vrouwtje neemt snel nog een paar hijsjes van haar sigaret en gebaart ons alle kleding uit te doen behalve ons ondergoed. We krijgen een grote kokerrok aan en moeten op onze zij gaan liggen. My god dan begint het! We worden gewoon mega goed gekraakt, alle botjes komen weer op z’n plek, alle beknelde zenuwen zijn uit de knoop en voor mij voelt 30 minuten meer dan lang genoeg, maar wat een fantastisch resultaat. Mama wil morgen graag nog een keer, maar helaas heeft deze mevrouw haar vrije dag op woensdag en donderdag begint de Ramadan waardoor veel dingen zijn gesloten. Helaas dus, maar wat een super massage ervaring! Waar kunnen we deze vrouwtjes in Nederland vinden? Om te ontspannen en de dag af te sluiten gaan we naar Taruko. Een restaurantje in de natuur gemaakt van bamboe. Er hangt een hele leuke sfeer en het is een mooie omgeving om wat foto’s te maken. Tot slot hebben we Fort de Cock bezocht en aansluitend een dierentuin, wat ik verschrikkelijk vond. Ook heb ik eindelijk een hele toffe wajang pop uit Java kunnen vinden, ja zo eentje met een lekker eng gezicht ;-).
Wat was mooi? 
200% de twee rafflesia’s.
Wat viel tegen? 
Niets eigenlijk.
Slapen: 
De Kock, tweepersoonskamer met airco en warme douche! We waren de enigen in het hotel, dat voelde in het begin een beetje vreemd, maar het zijn hele leuke mensen en we hebben hier uiteindelijk een fijne tijd gehad.
Tweede bezoek waard? 
Nee.

Bukittinggi – Tobameer 16 mei – 17 mei 2018 (Dag 285 t/m 286)
De reis van Bukittinggi naar Parapat is een lange reis. Het is mogelijk met de lokale bus, maar aangezien de chauffeur om 01.00u luide muziek opzet om wakker te blijven (het is hier normaal dat de chauffeur 16 uur achter elkaar rijdt) hebben we voor meer comfort gekozen en gaan we met de auto. Het comfort is uiteindelijk ook niet alles want slapen hebben we niet gedaan, maar er was op z’n minst geen airco op 5 graden en geen luide muziek :-). We verlaten Bukittinggi om 14.30u en arriveren na een flinke hobbelige rit om 05.00u in de haven van Parapat. De wegen in West-Sumatra zijn redelijk goed in vergelijking tot de wegen in Noord-Sumatra. Flinke gaten in de weg en veel vrachtverkeer zorgen ervoor dat je maar langzaam kunt rijden. Het zijn immers ook echt bergweggetjes door de ruige jungle. We passeren de evenaar, wat  een best wel coole ervaring is. Je staat immers niet elke dag op de evenaar! Nadat we om 05.00u in de haven van Parapat worden afgezet moeten we nog tot 07.30u wachten voordat de boot naar Samosir gaat. Het Tobameer is heel bijzonder, want ongeveer 75.000 jaar geleden is een supervulkaan uitgebarsten. Er is een kratermeer ontstaan (Tobameer, lengte 100km, breedte 30 km) en in dat meer ligt een eiland genaamd Samosir. Het eiland is gigantisch met een lengte van 45km en een breedte van 20km. Wij verblijven in het plaatsje Tuk Tuk (grappige naam!)

Tuk Tuk (Tobameer) 17 mei – 20 mei 2018 (Dag 286 t/m 289)
De reis om hier te komen: 
Vanaf de haven in Parapat is het nog ongeveer 40 minuten met de boot naar Tuk Tuk. Daar worden we bij onze accommodatie in de tuin afgezet.
Gezien en gedaan: Elke dag een massage/scrub/facial!! Wat heerlijk ik voel me als herboren. We hebben een dag een scooter gehuurd en zijn naar Ambarita gereden om traditionele huizen en stone chairs te zien. Het was leuk om te zien maar wel erg commercieel. We reden verder en kwamen Borobudur House tegen, een café met een hele grote Boeddhistische tuin en uitzicht op het Tobameer. Leuk om hier even rond te lopen en iets te drinken. Onderweg kwamen we ook steeds veel graven tegen langs de weg. Hierbij moet je je hele tempels/huisjes voorstellen waarin de overledenen worden begraven. De gemeenschap hier is namelijk Christen en de mensen zijn wat meer gesloten en op zichzelf vergeleken met West-Sumatra. We rijden verder over de kronkelende weg met constant uitzicht op het Tobameer totdat het weer omslaat het en ontzettend hard begint te regenen. We besluiten om te lunchen bij het enige tentje wat we langs de weg tegenkomen waar mensen zijn. Ze serveren alleen Mie en witte rijst dus dat krijgen we dan ook voorgeschoteld. Het smaakt erg lekker, maar het wil maar niet stoppen met regenen. We besluiten dan ook terug te rijden in plaats van door (voor een mooi strandje) want we zullen niet hard kunnen rijden met dit weer. We hebben een graf van de koning in Tomok nog bezocht en zijn toen terug naar Tuk Tuk gegaan. De tweede dag hebben we ’s ochtends een wandeling in het Geo Park gemaakt naar een uitzichtpunt over Tuk Tuk en het Tobameer. Op de terugweg liepen we door fruitplantages en herkenden we veel fruitsoorten en kruiden. In Tuk Tuk zijn veel restaurantjes aan huis. De mensen kunnen ontzettend lekker koken, soms duurt het wel lang maar het is het wachten waard.
Wat was mooi? De wandeling door het Geo Park.
Wat viel tegen? Elke middag regende het flink, maar dat gaf ons de tijd voor massages en boek lezen!
Slapen: Tabo Cottages, een Batak huis, heel leuk en groot! Uitzicht op de bergen en het Tobameer.
Tweede bezoek waard? Nee.

Berastagi 20 mei – 24 mei 2018 (Dag 289 t/m 293)
De reis om hier te komen: 
Vanaf Tuk Tuk de boot naar de haven van Parapat, ongeveer 40 minuten. Toen een auto gedeeld met anderen naar Berastagi, ongeveer 3 uur. Dit was echt een crazy ride! De chauffeur gaf enorm veel gas om vervolgens weer flink op de rem te stampen. Het was een typisch geval van NIET kunnen rijden. Gelukkig is er niets gebeurd en zijn we veilig bij onze homestay afgezet.
Gezien en gedaan: Als eerste zijn we met het openbaar vervoer naar de waterval Sipiso Piso gegaan. Om bij de waterval te komen moesten we nog 654 treden naar beneden wandelen (en daarna weer omhoog tot vreugde van mama haha). Vervolgens zijn we vis gaan eten in Tongging, een dorpje aan de noordkant van het Tobameer. Op de terugweg (2,5u door het drukke verkeer en het is maar 30 km…) rijden we met een angkot (lokaal busje) nog naar een lokale markt. Wat prachtig om te zien, dit is de eerste plek waar de mensen komen om hun oogst te verkopen, dus hier krijg je de beste prijs als je groente of fruit wil kopen. Samen met een stel uit Italië hebben we de vulkaan Sibayak beklommen. Aangekomen bij de krater blijkt er een kratermeer te zijn, wat zorgt voor mooie plaatjes en uitzichten! Helaas werd het om 08.00u alweer bewolkt, maar het was de hike zeker waard.
Wat was mooi? De hike naar de vulkaan Sibayak.
Wat viel tegen? Jammer dat het al zo vroeg bewolkt is zodat het zicht op beide vulkanen weg is.
Slapen: Nachelle Homestay, een tweepersoonskamer met uitzicht op de vulkaan Sibayak en de vulkaan Sinabung.
Tweede bezoek waard? Ja.

Bukit Lawang 24 mei – 27 mei 2018 (Dag 293 t/m 296)
De reis om hier te komen: 
Vanaf de homestay een rit van 6 uur met een gedeelde auto.
Gezien en gedaan: We hebben een tweedaagse jungletrekking gemaakt en dus 1 nacht in de jungle geslapen. Wat was dat een fantastische ervaring. Alhoewel ik van tevoren wist dat ik niet zou slapen (wat inderdaad het geval was) was het de ervaring zeker waard. De eerste dag was de hike het zwaarst. We hebben ongeveer 7 uur gewandeld, omhoog, omlaag, naast en door de rivier en onderweg nog 7 orang oetangs gespot, waaronder een mannetje en baby’s, een funky monkey (vanwege zijn kuif) ofwel Thomas Leaf Monkey, een pauw en een nieuwsgierige Makaak die uiteindelijk de ananas stal maar onze gids dook meteen achter hem aan de bossen in en saved the pineapple! Bij aankomst in het kamp heb ik me in de rivier gewassen (waarin ik later een varaan zag zwemmen…) en werd mama te pakken genomen door bloedzuigers. De muggen wisten mij te vinden, maar het scheelt enorm als je lange kleding aantrekt. De kok had een lekkere maaltijd voor ons gemaakt en we aten op de grond. ’s Avonds speelden we kaartspelletjes en hebben we nog veel gelachen. ’s Nachts onweerde het, regende het en dat bleef aanhouden tot ongeveer 08.00u. Toen de kok zijn pan ging schoonmaken in de rivier zag hij drie echt wilde orang oetangs, twee vrouwtjes en één baby. Ik typ ‘echt wild’, omdat deze zo ver in de jungle zitten. Bij het zien van deze familie waren we echt sprakeloos. Zo mooi om ze te observeren! De andere orang oetangs die we de dag ervoor hadden gezien en die we vandaag nog gaan zien zaten in het rehabilitatie center (wat gesloten is, want alle apen zijn in het wild uitgezet), maar deze apen zijn dus meer gewend aan mensen en sommige apen worden herkend door de gidsen en zodat zij ons de naam en leeftijd van de apen kunnen vertellen. De tweede dag sluiten we na de jungletrek af met een stuk raften over de rivier terug naar het guesthouse! Ik was altijd een beetje sceptisch over Bukit Lawang omdat er zoveel toerisme is, maar de gidsen hebben ervoor gezorgd dat we een onvergetelijke ervaring hebben gehad. Bij terugkomst (het was zaterdag) hadden we ’s avonds nog een feestje met veel gitaarspel en zang; gegarandeerd voor veel lol!
Wat was mooi? De jungletrekking, in het bijzonder het zien van de orang oetangs.
Wat viel tegen? Niets, Bukit Lawang heeft me verrast.
Slapen: Rainforest Guesthouse, een bamboe bungalow.
Tweede bezoek waard? Ja, voor een langere jungletrekking.

Pulau Weh 27 mei – 3 juni 2018 (Dag 296 t/m 303)
De reis om hier te komen:
Vanaf Bukit Lawang was het ongeveer 3 uur rijden naar het vliegveld van Medan. Vanaf daar vlogen we in 1,5 uur naar Sabang, wat ons beter leek dan 24 uur in de bus zitten naar Banda Aceh en vervolgens een boottocht. Vanaf het vliegveld werden we met de auto in ongeveer 20 minuten naar onze accommodatie gebracht.
Gezien en gedaan:
We hebben 5 dagen gedoken bij Lumba Lumba en dat was echt geweldig. Ik heb een speciale duik naar het Sophie Rickmers wrak (51m) gemaakt en heb een Nitrox cursus gedaan (duiken met een andere luchtsamenstelling dan perslucht, zodat je op bepaalde dieptes een langere bodemtijd hebt, wat gunstig is als je naar wrakken duikt die op 30m liggen). We zagen ontzettend veel zoals moray eel, lionfish, turtle, black and white tip reef sharks, nudibranch (slakken, heel mooi!), frogfish (nee dat is geen kikker maar een zeeduivel die zich net als een kameleon kan aanpassen aan de achtergrondkleur), eagle ray (woooh!), gorgonian corals (hoe dieper je gaat hoe groter ze worden, doorsnede van ongeveer 3m), batfish, sweetlips, trevally’s en ga zo maar door! Echt fantastisch. Bij Freddie’s hebben we meer uitgerust, over het strand gelopen en genoten van het mooie uitzicht vanaf onze bungalow.
Wat was mooi?
Het duiken en de fantastische uitzichten. This is island life!
Wat viel tegen?
De stroming kon af en toe sterk zijn tijdens het duiken, maar stroming betekent ook een grotere kans op het zien van grote vissen!
Slapen:
Lumba Lumba bungalows (erg ruim, in een mooie tuin, rustige omgeving, maar warm!! En veel muggen) en Freddie’s, een bamboe bungalow met uitzicht op zee, betere temperatuur, weinig muggen, maar wel naast een moskee die elke dag al om 05.00u begint met teksten uit de Koran te zingen.
Tweede bezoek waard?
Ja.

Banda Aceh 3 juni – 4 juni 2018 (Dag 303 t/m 304)
De reis om hier te komen:
Vanaf Pulau Weh namen we de ferry die ons in ongeveer een uurtje naar de haven van Banda Aceh bracht. Vanaf daar werden we aangevallen door becak chauffeurs (de minst leuke mensen in heel Azië) en vinden we uiteindelijk een bus die ons gratis naar het Tsunami Museum brengt. Vanaf het museum nemen we een Grabtaxi naar onze homestay.
Gezien en gedaan:
We hebben het Tsunami Museum bezocht, wat zeer indrukwekkend was. Het museum was tig keer veel groter dan in Sri Lanka en ze hadden verschillende expositieruimtes, een interessant bezoek dus!
Wat was mooi?
Het Tsunami Museum was niet mooi, maar zeker heel indrukwekkend om meer te weten te komen welke delen van Aceh de tsunami had verwoest. Interessant is ook dat je nu ziet dat de stad best modern is en voorzien is van goede infrastructuur omdat alles opnieuw is gebouwd.
Wat viel tegen?
Helaas waren we hier maar 1 nachtje, maar de homestay was ruim en rustig, een fijne plek om even bij te komen.
Slapen:
Eddie’s Homestay, een lichte ruime kamer. 
Tweede bezoek waard?
Nee.

3 gedachtes over “Indonesië: Sumatra

  1. Als ik je verhalen lees, dan ben je toch een echte indo en voel je je daar ook op je gemak.
    weer mooie foto’s . ga ze ook nog op de site bekijken. zijn er erg veel.
    je kunt zien dat je goed genoten hebt samen. jullie zien er gelukkig uit.
    Veel contact met de bevolking dat is altijd een mooie ervaring.
    Jet ondertussen weet terug heb ik vernomen.
    Ben benieuwd hoe je weer alleen verder gaat reizen.
    Veel plezier.
    groetjes van Lenie.

    Like

  2. Je verhalen, zo enthousiast, zijn prachtig om te lezen. Je hart lijkt gestolen door alles wat je daar ziet en meemaakt. Hoe zal je nog kunnen wennen aan dat kikkerlandje waar wij ons ophouden?
    Nu weer verder met je avonturenreis! Veel plezier.

    Groetjes van ons

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s