De Filipijnen

Malapascua, 23 nov – 28 nov 2017 (Dag 111 t/m 116)
De reis om hier te komen: Dat was nogal een reis! Op donderdag 23 nov 01.25u vlogen we van Hanoi naar Manila. Vanaf Manila vlogen we om 09.40u naar Cebu. Helaas was deze vlucht uitgevallen waardoor we pas om 13.10u vlogen. Aangekomen op Cebu snel onze tassen gepakt en een taxi (ipv de lokale bus wat ons idee was) naar de ferry in Maya (Noord-Cebu) genomen. De taxichauffeur liet ons weten via de ‘snelweg’ te gaan, maar ze hebben hier maar 1 weg en daaraan liggen alle dorpjes, scholen, winkels etc. Hard rijden gaat dus niet en er zijn vaak verkeersopstoppingen vanwege wegwerkzaamheden. Uiteindelijk kwamen we om 18.30u in de haven aan; 3,5u gereden over 131 km. De public ferry gaat alleen tijdens daglicht. Wij rekenden er dus al op om een boot voor 2 pers (ipv 15) te moeten betalen, maar laten er nu nog 3 verdwaalde toeristen bij de ferry zitten te wachten! Nu konden we de boot met 5 delen wat voor ons budget een meevaller was. Na een bootrit van 45 min zetten we voet aan land op Bounty Beach. Daar hebben we met z’n vijven op het strand onder de palmbomen avondgegeten. Dit hadden wij vanochtend absoluut niet verwacht (wij dachten te moeten overnachten in Cebu en de volgende dag pas de bus te kunnen halen). Daarna nog ongeveer 25 min lopen naar onze accommodatie, waarna we om 23.00u helemaal kapot in bed lagen.
Gezien en gedaan: Ik heb 2 duiken bij Gato Island gemaakt en daar 2 whitetip sharks gezien! Dat was zo gaaf! Ze lagen te slapen onder een rots, waardoor we ze een tijdje konden observeren. Verder heb ik oranje, gele en groen/bruine frogfish gezien (verschillende maten) en een zwart zeepaardje van ongeveer 10 cm lang, dat was ook echt mooi! Het koraal was minder mooi, maar de wezens onder water maakten dat helemaal goed. Natuurlijk hebben we ook op het strand gelegen en we zijn met een boot rondom het eiland gevaren en op drie verschillende plekken gestopt om te snorkelen (was voor Linda de eerste keer en ze vond het mooi! Kan ook niet anders als je eerste keer snorkelen in de Filipijnse wateren is).
Tijdens de tweede duik ging mijn linkeroor opeens dichtzitten. Ik was al een klein beetje verkouden, maar wat wil je als je drie dagen achterop de motor in 10 graden in Noord-Vietnam zit en nu opeens 35 graden en zon hebt. Doordat mijn oor bleef dichtzitten kon ik helaas geen derde duik maken om de voshaaien te zien. Daar baalde ik enorm van want daarvoor wilde ik juist naar dit eiland. Maar gezondheid staat voorop dus ik zal nog ooit terug willen! Mijn oor heeft uiteindelijk 4 dagen dichtgezeten samen met een flinke verkoudheid van 1,5 week.
Wat was mooi? De duiken en het kraakheldere water.
Wat viel tegen? Bij onze accommodatie hadden ze erg lekker eten, maar het duurde soms wel 45 min voordat we het kregen! Wellicht zijn we ongeduldig want naarmate we meerdere plekken in de Filipijnen bezochten bleek dat het overal zo lang duurde en het dus echt helemaal vers wordt gemaakt.
Slapen: Montenova Hillside resort, een tweepersoonskamer met ventilator (was ook echt nodig, vaak was het zo warm dat het al om 13.00u onweerde).
Tweede bezoek waard? Ja.

Bohol, 28 nov – 1 dec 2017 (Dag 116 t/m 119)
De reis om hier te komen: Vanaf Malapascua namen we de boot naar Maya (45 min), vervolgens de bus naar Cebu City North Bus Station (4,5 uur), de taxi naar Pier 3 om onze boottickets naar Bohol te kopen, 25 min lopen naar Pier 1, boottocht van Cebu – Tagbilaran, Bohol (2 uur) en tot slot met een tricycle naar onze accommodatie (45 min). Totale reisduur: 11 uur. Zo zie je waarom het lastig is om je in de Filipijnen te verplaatsen. De afstanden zijn niet groot, maar doordat het een grote archipel van eilanden is ben je alsnog ontzettend lang onderweg.
Gezien en gedaan: Door een miscalculatie zijn we 1 dag langer op Malapascua gebleven en daarmee automatisch 1 dag korter op Bohol (wij dachten dat 27 november op dinsdag was…). We hebben een dagje besteed aan uitslapen, boek uitlezen, nog wat dingetjes voor onze reis regelen en chillen! De tweede dag hebben we een scooter gehuurd en zijn we naar de hanging bridge gereden, door een man made forest, naar Pangas waterfall en de Chocolate Hills (uitzichtpunt). Dit laatste was overigens erg toeristisch; je werd gewoon opzij gebonjourd door andere toeristen die een foto willen maken. Daardoor verzeilde ik nog in een discussie, want hey ik laat me niet opzij duwen! Hierna zijn we in één ruk terug naar onze accommodatie gereden om een heerlijke maaltijd te nuttigen (pasta Yummy!!). ’s Middags reden we een andere richting op, naar de Tarsier sanctuary. Daar wees een gids ons 5 tarsiers aan, hangend, slapend in bomen/struiken/onder bladeren. Wat een indrukwekkende diertjes! De ogen zijn groter dan de hersenen, het hoofd kan 180 graden naar links/rechts worden gedraaid omdat ze hun ogen niet kunnen draaien, ze lijken op apen maar zijn het niet, het zijn primaten en bestonden al eerder dan apen en hun baby’s hebben een maximale afmeting van je duim! Toppunt van schattigheid dus.
Wat was mooi? Bohol is in deze tijd van het jaar zo ontzettend groen. Hele mooie omgeving dus om met de scooter doorheen te rijden. De tarsiers vond ik wel echt tof!
Wat viel tegen? De enorme toeristenstroom bij het uitzichtpunt bij de Chocolate Hills.
Slapen: Fox & The Firefly Cottages, een bamboohut met 3 stapelbedden (6 pers) en gedeelde badkamer. Dit was een douche in de buitenlucht omgeven met bamboo en planten/bloemen. Tropisch!
Tweede bezoek waard? Ja, de koks bij onze accommodatie kunnen écht lekker koken, de sfeer op het eiland is heel relaxed en iedereen is erg vriendelijk. Je wordt begroet zonder dat men daarna iets van je wil, dat zijn we niet meer gewend!

Cebu, 1 dec – 2 dec 2017 (Dag 119 t/m 120)
De reis om hier te komen: Vanaf onze accommodatie in Bohol om 13u een tricycle naar de haven genomen, vervolgens in 2 uur met de boot naar de haven van Cebu gevaren, toen een taxi met een stel uit Chili gedeeld, maar de chauffeur zei na 5 minuten rijden dat hij meer geld wilde. Toen zijn we uitgestapt en hebben we uiteindelijk een Uber gevonden en die heeft ons naar ons hostel gebracht. Het verkeer in Cebu is zo slecht dat we 1,5 uur over 10 km hebben gedaan (!!).
Gezien en gedaan: Alleen gegeten, we arriveerden rond 20u en hadden de volgende dag een vlucht naar Siargao om 07.55u, waarvoor we vroeg op moesten dus vandaar dat we een overnachting in dit hostel hadden.
Wat was mooi?
Wat viel tegen? –
Slapen: The Stopover Hostel, een tweepersoonskamer met airco, slecht internet en een badkamerdeur die niet sluit.
Tweede bezoek waard? Nee, was puur voor de overstap.

Siargao, 2 dec – 10 dec 2017 (Dag 120 t/m 128)
De reis om hier te komen: Vanaf Cebu een vlucht van 1 uur. Op Siargao aangekomen een busje met twee anderen gedeeld naar onze accommodatie. Ging allemaal vrij vlot.
Gezien en gedaan: We zijn een dag gaan eilandhoppen en hebben toen Naked Island, Daku Island en Guyam Island bezocht. Dit waren erg mooie eilanden, alle drie verschillend. Naked Island was alleen een zandbank. Daku Island is een stuk groter, daar kregen we een heerlijke Filipijnse lunch en Guyam Island staat vol met palmbomen, maar in 10 minuten ben je er omheen gelopen (net als Naked Island). We hebben een dag een scooter gehuurd en zijn eerst naar een afgelegen strand gereden. Vervolgens zijn we naar de Tides Lagoon van Magpupungko gereden. Als het eb is ontstaat er een natuurlijke lagoon waar je in kunt zwemmen. Bijzonder om te zien. Je voelt ook nog steeds dat de stroming ontzettend sterk is ondanks dat het eb is. Samen met 7 anderen uit onze accommodatie zijn we een dag met de scooter naar Sugba Lagoon gereden. Onderweg zijn we nog gestopt bij de markt in Dapa om verse vissen, groenten, fruit en rijst te kopen voor onze lunch. Na een rit van 1 uur zitten we nog 30 minuten in de boot (banka in het Filipijns) die onze via mangrovebossen naar de lagoon brengt. Erg mooie omgeving, maar ook heel erg afgelegen! Siargao ligt namelijk al afgelegen, en nu zijn we op een nog meer afgelegen plek op het eiland, toch wel een gek gevoel. We hebben gezwommen en SUP (stand up paddleboarding) gedaan. Het was een mooie dag! De andere dagen hebben we op het strand gelegen/geslapen/een boekje gelezen. Kortom: volop genoten!

Het is sowieso bijzonder om in de maand december in de Filipijnen te zijn. Ze zijn hier katholiek, dus alles hangt vol met kerstversiering en we zien kerstbomen gemaakt van kokosnoten of potten Nutella. Nu het in Nederland code geel, oranje, rood is vanwege de sneeuwval is het een bijzondere gewaarwording om in een warm vochtig land te zijn.
Wat was mooi? De verlaten stranden en de onbewoonde eilanden.
Wat viel tegen? Onze accommodatie lag op een niet te lopen afstand vanaf het stadje General Luna. Daarnaast was onze kamer enorm vochtig (na twee dagen was je bikini nog niet droog). Toen we weggingen kwam ik erachter dat schimmel zich aan de achterkant van mijn backpack heeft ontwikkeld. Mijn backpack heeft namelijk de hele week op z’n rug in mijn flightbag gelegen (waar overigens geen schimmeldraad in te bekennen is). Klote dus, hopen maar dat ik het schoon krijg bij de volgende accommodatie, of dat de zon op z’n minst heel fel gaat schijnen zodat alle schimmels wegbranden.
Slapen: Riad Masaya, een tweepersoonskamer met ventilator. Ze hebben een keuken waar we gebruik van mogen maken en een grote woonkamer, dat is erg fijn voor ons budget, want de Filipijnen zijn duur! Voor een simpele gefrituurde maaltijd (ja ze frituren hier zo ongeveer alles, vandaar dat de mensen misschien ook steviger zijn dan in bijvoorbeeld Vietnam of Laos) betaal je al snel rond de €5-6. Nu is dit natuurlijk niet veel, maar wel als je 3x per dag eet en je dan ook nog eens vrij kleine porties krijgt (lees 2 geroosterde toast met alleen cream cheese, kappertjes en een beetje gerookte zalm). Veel tentjes zijn dus overpriced en dat is jammer.
Tweede bezoek waard? Ja, maar wellicht toch een andere accommodatie die niet zo vochtig is.

El Nido, 10 dec – 14 dec 2017 (Dag 128 t/m 132)
De reis om hier te komen: Vanaf Siargao 1 uur vliegen naar Cebu. Vanaf Cebu 2 uur vliegen naar El Nido. Vanaf het vliegveld nog 30 minuten met een tricycle naar onze accommodatie (soms leek de tricycle de heuvel niet op te komen en dachten we dat we nog moesten gaan duwen, maar de chauffeur gaf ons een grote glimlach toen we boven aan de heuvel kwamen, dus hij was ook blij dat zijn Honda het niet heeft begeven haha!)
Gezien en gedaan: Drie duiken gemaakt, wat enorm gaaf was! De duikstekken waren heel verschillend. Wat ik zoal heb gezien: een baby octopus, leafy scorpionfish (een vis die loopt), vissen die van kleur veranderen (van wit naar zwart), een platvis die over de bodem zwemt en van kleur kan veranderen, boxing shrimps, grote school met gele snappers, hele grote barracuda’s, een gele en een zwarte trompetvis, grote paarse oesters, clownfish (nemo’s), heel veel koraal, een stingray en nog veel meer!
Wat was mooi? Sowieso het duiken, het stadje zelfs is erg toeristisch en overpriced.
Wat viel tegen? De accommodatie.
Slapen: Bacuit Backpackers Lodge, een tweepersoonskamer met airco en ontbijt. Toen we zondagavond aankwamen bleek de kamer overboekt te zijn en werden we weggestopt in een schimmelhok. Ja schimmelhok, want de schimmel zat aan het plafond en de vloer was vochtig, en geen airco. Gatverdamme. We kregen ‘korting’, maar toen we na gingen denken bleek het helemaal geen korting te zijn. We wilden hier niet slapen en hebben uiteindelijk in een andere accommodatie één nacht geslapen. Dat was ook niet alles, maar op z’n minst zag het plafond niet zwart van de schimmel. De overige drie nachten hebben we wel de kamer gekregen die we hadden geboekt. De stroom valt echter regelmatig uit en laat nou net deze accommodatie geen generator hebben. Zo hebben we ook nog problemen met onze was gehad. Ze hadden ons beloofd dat de was binnen één dag klaar zou zijn. Hiervoor betalen we extra. Na twee nachten is de was nog niet droog en krijgen we het vochtig in een tas gepleurd! Ja hallo hiervoor betalen we toch geen €1,50 per kg (wat ook overpriced is my god). We willen het juist droog hebben omdat we de komende drie dagen een boottour gaan maken en onze backpacks dan zijn afgesloten! Schimmel zit al aan de buitenkant van mijn backpack (en op Linda’s toilettas), we willen niet dat onze kleding ook nog gaat stinken en schimmelen in een afgesloten tas. Pfff we zijn blij als we hier weg zijn! Dit was echt weer even een moment waarom backpacken dus ook niet leuk kan zijn. Het weer zit ook niet mee want het regent erg veel en en trekken veel onweersbuien over. Hopelijk zijn de weergoden ons beter gezind als we de driedaagse boottour gaan maken!
Tweede bezoek waard? Nee.

Bootreis El Nido – Coron, 14 dec – 16 dec 2017 (Dag 132 t/m 134)
De reis om hier te komen: De ferry doet er normaal ongeveer 6 uur over, maar wij hebben onderweg veel stops gemaakt en hebben er dus 3 dagen over gedaan.
Gezien en gedaan: Voor het ultieme Robinson gevoel zijn we 3 dagen ver weg van de bewoonde wereld geweest! Zoveel mooie wuivende palmbomen, witte stranden, blauwe oceaan, kleurrijk koraal en water van 30 graden gezien! Top dus. We hadden geluk met het weer, één ochtend regen, de rest droog en af en toe brak de zon door. We hebben diverse eilanden bezocht (sorry de namen weet ik niet meer, want ze hebben allemaal Filipijnse namen en die heb ik helaas niet kunnen onthouden! Sommige eilanden zijn te klein waardoor ze niet op de kaart zijn te vinden). We zagen schildpadden zwemmen, hebben door de big lagoon gekajakt, door de small lagoon gesnorkeld, zagen schildpad sporen op een afgelegen eiland en gingen op zoek naar eventueel gelegde schildpad eieren (niet gevonden), hebben een zandeiland bezocht (picture perfect, blauwe zee, wit strand). Het was zo indrukwekkend zelfs zonder zon. Het eten werd elke keer vers bereid en smaakte goed. De laatste avond werd er nog een kampvuur op het strand gemaakt en natuurlijk werd er elke dag een fles Filipijnse rum opengetrokken. Lekker, maar sterk!
Wat was mooi? Het zandeiland, Ohmy wowww (zoals de locals zeggen)!
Wat viel tegen? De groepssamenstelling: 6 stelletjes en wij. Veel geklef dus…
Slapen: Twee verschillende basecamps, native hutjes op palen. Een matras op de grond met een muskietennet erover! Bucket douche, dat wil zeggen water scheppen uit een grote ton en over je heen gooien in een bamboo hut. Op dezelfde manier spoel je de wc door.
Tweede bezoek waard? Nee, ondanks dat het een geweldige ervaring was.

Coron, 16 dec – 19 dec 2017 (Dag 134 t/m 137)
De reis om hier te komen: De boottocht eindigde in de haven van Coron. Vanaf daar dus alleen nog 5 minuten met de tricycle naar onze accommodatie.
Gezien en gedaan: Je kunt hier heel gaaf naar wrakken duiken. Helaas mochten 17-18 dec geen boten de zee op vanwege een tyfoon die zich richting El Nido bewoog. We hadden dus erg veel regen en op de open zee harde wind. Diezelfde dagen waren de vluchten ook geschrapt dus serious business. We hebben de hot springs bezocht, heerlijk want het voelt als een enorm warm bad van 38 graden! De tricycle chauffeur die ons hier naartoe had gebracht was de hele tijd aan het zingen en zo kwamen we op karaoke. Karaoke hoor je namelijk overal, elk moment van de dag. Hard en vals. Geweldig dus, dat willen we ook ervaren! We zijn uiteindelijk twee avonden naar een karaoke bar gegaan en zongen tot onze keel schor was! We zijn maandagavond (ja hier is het elke avond feest) op stap geweest naar de hangover bar. NICE! Eindelijk weer eens de voetjes van de vloer, veel locals ontmoet en vooral veel gelachen. Een top avondje!
Wat was mooi? Tja ik denk het wrakduiken maar dat moet ik dus nog ervaren.
Wat viel tegen? Het weer…. en alweer te weinig geslapen woepsie.
Slapen: Apo Pension, tweepersoonskamer met ventilator. Gedeelde badkamer. Muren zijn van bamboo, erg gehorig!
Tweede bezoek waard? Ja, want ik wil nog wrakduiken!

Nachtbus Manila-Banaue, 19 dec – 20 dec 2017 (Dag 137 t/m 138)
Van 22.00u – 07.00u, niet geslapen en koud!

Batad, 20 dec – 21 dec 2017 (Dag 138 t/m 139)
De reis om hier te komen: Vanaf Banaue nog 1u met een jeepney naar het drop off point. Vanaf daar ongeveer 30 minuten naar beneden lopen naar het dorpje. Terug vanzelfsprekend 30 minuten omhoog lopen. Steile trappen, met backpack en handbagage, een uitdaging maar prima te doen met een beetje conditie. Toch een kleine bootcamples gehad, want dat mis ik wel!
Gezien en gedaan: Een hike van 3u gemaakt door de rijstvelden, naar de Tappia waterval en door het dorpje. Was erg steil, maar wát een uitzichten, schitterend! Eindelijk om 19.00u naar bed (wat we ons al 7 weken voornemen maar natuurlijk nooit lukt ;-)).
Wat was mooi? Het uitzicht over de rijstvelden.
Wat viel tegen? Ze beginnen pas volgende week en in januari met rijst planten. Het was dus nog niet zo groen als we hadden gehoopt.
Slapen: Lhorens Inn Guesthouse, een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer. Op deze plek, zo ver weg van alles en geen wegen verwacht je absoluut geen warme douche. Maar die was er wel! Oh wat fijn, want de laatste keer was een maand geleden in Hanoi.
Tweede bezoek waard? Ja, als de rijst wel allemaal is gepland voor de ultieme foto.

Nachtbus Banaue-Manila, 21 dec – 22 dec 2017 (Dag 139 t/m 140)
19.00u – 04.00u, nu een deken van mijn jas gemaakt en mijn sjaal om mijn hoofd gewikkeld dus niet koud, maar nog steeds slaap je slecht. In Manila aangekomen vervoer naar het vliegveld genomen en daar op onze vlucht naar Kuala Lumpur gewacht. Had helaas 1u vertraging, maar onze vlucht van Kuala Lumpur naar Bangkok had ook 1u vertraging. Uiteindelijk om 23.00u in het hostel aangekomen. Een enorm bewogen week dus met weinig slaap. Wie zei ook alweer dat backpacken vakantie is? Dit is geen vakantie, dit is reizen!

De Filipijnen waren FANTASTISCH! Volop genoten en volgend jaar terug voor het wrakduiken!

9 gedachtes over “De Filipijnen

  1. Nog niet alles gelezen maar wat heb je weer uitgebreid een verslag gemaakt👍.
    We voelen ons er een beetje bij.
    Jullie zien er gelukkig uit. Prachtige verhalen en mooie fotos .
    Ja het leven is zwaar. Ga morgen verder lezen en nu kerstmis vieren bij yvette , michiel, liz en Jill samen met familie hellegers en natuurlijk Joell.
    Wij denken aan je en zullen je missen. Gelukkig gisteren de videobeelden gezien.
    Veel plezier verder en tot ziens.
    Groetjes uit Dreumel.

    Like

  2. Ha Valerie, wat een mooie beschrijving van alles wat jullie zien en doen. Hoe weten jullie toch al die prachtige plaatsen op aarde te vinden! Het is schitterend om te zien en lezen. En hoewel het reizen voor jullie soms niet meevalt met vertragingen en zo, blijven jullie er op de foto’s heel blij uitzien. De omgeving en alles wat jullie doen maakt dat weer goed zo te zien.
    Fijne feestdagen in warme oorden en een gelukkig en prachtig 2018.
    Groetjes

    Like

  3. Ooooh wat een prachtige, levendige verhalen en beelden weer, lieve Val. Dank je wel dat we zo een beetje mogen genieten van jullie ervaringen 😀

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s